ਕਾਸ਼

ਜਦ ਮੈਂ ਲਿਖਦਾ ,

ਉਹ ਲਫ਼ਜ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਜਦ ਮੈਂ ਪੜਦਾ ,

ੳਹ ਕਿਤਾਬ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ,

ੳਹ ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੀ

ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਰਦਾ ,

ਮੇਰੀ ਛਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ,

ਜਦ ਮੈ ਸੋਚਦਾ

ਉਹ ਯਾਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਆ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ,

ਉਹ ਮੇਰਾ ਖ਼ਾਬ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲਗਦੀ ,

ਉਹ ਪਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦਾ ,

ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ ,

ਉਹ ਦਿਲ ਦੇ ਇੰਨੇ ਨੇੜੇ ,

ਕੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਜਦ ਮੈਂ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਸਿਸ ਕਰਦਾ ,

ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦਰੀ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ,

ਕੇ ਇਹ ਮੀਲ ਦੀ ਦੂਰੀ ,

ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ,

ਹਾਂ ਕਾਸ਼ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ,