ਇਸਕ ਦੇ ਸੁਮੰਦਰ

ਲ਼ਫਜ ਨੇ ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਨਹੀਂ,

ਦਰਦ ਨੇ ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਨਹੀਂ,

ਮੈਂ ਬੱਸ ਇਸ਼ਕ ਲਿਖਦਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਸਾਈਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ,

ਤਾਰ ਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,

ਮੈਂ ਵੀ ਆਖ਼ਿਰ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ, ਖ਼ੁਦਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ,

ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਾੜੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗ ਦੇਖੇ ਮੈਂ,

ਆਖ਼ਿਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਡੁੰਗਾਈ ਤੱਕ ਦੇਖੇ ਮੈਂ,

ਵੜੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਡੁੰਗੇ ਨੇ ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,

ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਲਾਹ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਬੇੜੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ,

ਰਾਤ ਲੰਮੀ ਤੇ ਗੇਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇੱਕ ਆਸਿਕ ਦੀ,

ਉਡੀਕ ਹੁੰਦੀ ਏ ਉਸ ਦੀ ਆਖੀਰ ਤੱਕ ਦੀ,

ਆਸ ਏਨੀ ਜਿਵੇਂ ਰੱਬ ਮਿਲ ਜਾਣ ਦੀ,

ਜਿਉਂਦੇ ਨੂੰ ਡਬੋ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,

ਦੇਖੋ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਜਿਊਦਾ ਹਾਂ, ਹੱਲੇ ਮਰਿਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ,